^{قبل از هرچيز از همه كساني كه بعد از پخش كليپ مربوط به بازداشت من، كامنت هاي تشويق كننده و حمايتي دادند صميمانه تشكر ميكنم. اگرچه چند نفري هم برعكس اكثر دوستان از مبارزه من عليه جمهوري اسلامي خوششان نيامده بود. يكي شان گفته بود اين خانم مست بوده و يكي ديگرشان گفته بود بخاطر پناهندگي اينكار را كرده است. اينها براي همه روشن است كه از كجا جيره ميگيرند. اينها بي جواب هم نماندند و هرچه شايسته شان بود دوستان ديگر دريغ نكردند.}

^{اما از فرصت استفاده ميكنم و براي دوستاني كه از نزديك با من آشنائي ندارند مختصري درمورد خودم مينويسم. ٤٨ سال سن دارم، دومين انقلاب در ايران را شاهد هستم. موقع شروع انقلاب قبلي در كرمانشاه محصل بودم و همانجا مبارزه را شروع كردم. با سر كار آمدن جمهوري اسلامي كارگر نساجي كرمانشاه شدم تا زندگي چند خواهر و برادرم را تامين كنم. خواهر كوچكترم دو سال به زندان افتاد و برادر كوچكترم محسن ميلاني، مثل خيلي جوانهاي ديگر توسط جمهوري اسلامي كشته شد. منهم مجبور شدم از ايران فرار كنم و الان ١٩ سال است در اروپا هستم. و اينجا هم يك روز مبارزه عليه اين رژيم را تعطيل نكردم. خيلي از دوستاني كه در تظاهرات هاي مقابل سفارت شركت دارند از نزديك مرا ميشناسند. و بعضي از همين دوستان بودند كه صميمانه و بدون يك لحظه ترديد تلاش كردند مرا از دست پليس رها كنند كه همينجا از صميم قلب از آنها تشكر ميكنم.}

^{دوست دارم يك نكته ديگر را هم در پاسخ به دوستاني كه ضمن تشويق من يك نكته انتقادي داشتند توضيح دهم. اين دوستان در كامنت خود گفته اند اينجا انگليس است و قوانيني دارد كه بايد بر اساس قوانين اين كشور فعاليت كرد. ضمن احترام به اين دوستان، اجازه بدهيد نكته اي را توضيح دهم.
من دولتها و قوانين شان را مقدس نميدانم و خيلي از قوانين شان را مطلقا قابل قبول نميدانم. بسياري از مردم در خود اين كشورها خيلي از قوانين را عليه خود ميدانند و براي تغيير آنها مبارزه ميكنند. ما هم كاسه داغتر از آش نيستيم. در مقياس تاريخي هم نگاه كنيد اگر بشر ميخواست به قوانيني كه دولتها وضع ميكنند احترام بگذارد و هميشه مدافع قانون باشد هنوز در عصر برده داري زندگي ميكرديم. بالاخره برده هائي بلند شدند و بساط برداره داري و قوانين اش را به هم ريختند. بساط ارباب رعيتي را هم همينطور مخالفان قانون به هم ريخته اند نه طرفداران قانون. اگر همه ميخواستند به قوانين احترام بگذارند نه انقلاب فرانسه اي داشتيم و نه در اروپا همين مقدار آزادي سياسي و حقوق زن در كار بود. سكولاريسمي كه امروز در اروپا حاكم است هم مديون جنبش ها و انقلاباتي بود كه هيچكدام قانوني نبود و برعكس با بهم ريختن قوانين قبلي عملي شد. همين ١١ فوريه و برخوردي كه پليس به من كرد را نگاه كنيد. پليس ميديد كه مردم دارند دست مرا ميكشند تا مانع دستگيري من شوند و پليس بخوبي ميدانست كه دست من كه در دستنبد بود آسيب ميبيند. اگر ذره اي انسانيت داشت دستبند را باز ميكرد. من كه جنايت نكرده بودم مقداري رنگ روي سر در سفارت پاشيده بودم. اما جنايتكاران و تروريست ها داخل سفارت بودند و پليس طبق قوانين محترم! اين كشور حاضر نشد مرا رها كند. هرچند بعد از ٢٠ ساعت و بدون هيچ بازجوئي مرا آزاد كرد اما با دستي ورم كرده و آسيب ديده كه طبق نظر دكتر شش هفته طول ميكشد تا بهبود پيدا كند. تازه شانس آوردم دستم واقعا از ريشه كنده نشد و توسط پليسي كه دستش را با قدرت تمام دور گلو و گردنم انداخته بود خفه نشدم. ميبينيد كه اينجا هم قانون چقدر قابل احترام است! من به اين قوانين يك ذره احترام نميگذارم. خواهش ميكنم شما هم نگذاريد. در ايران هم خيلي ها هستند كه ما را نصيحت ميكنند كه بايد در چهارچوب قانون مبارزه كرد. اما مردم اتفاقا براي نابودي قانون و دولت حافظ اين قانون بلند شده اند. در ضمن توي همين كشور من مجازم اين كار را بكنم و پليس هم مجاز بدون صدمه زدن به من مانع ام شود مرا دستگير كند و با احترام بامن رفتار كند . من حق دارم يك وكيل مجاني داشته باشم و آنها نمي توانند بيشتر از 24 ساعت بدون مدرك و دليل كافي مرا نگر دارند پس شما چرا اينقدر ناراحت هستي؟ چرا نمي خواهي اجازه بدهي كه من از همين چهار چوب محدود دمكراسي در اين كشورها استفاده كنم وانزجارم را از حكومت ارتجاعي و كثيف جمهوري اسلامي نشان دهم؟ بهررو، اين كمترين كاري بود كه روز ٢٢ بهمن عليه جمهوري اسلامي و در همراهي با مبارزات مردم ايران كردم.}

^{بهار ميلاني}